آنچه براى ما مهم است اين است كه ما در رفتار خودمان، در گذشته‌ى خودمان تأمّل كنيم و از ضعفهاى خودمان و از قوّتهاى خودمان درس بگيريم؛ امروز هم همين است. كسى توهّم نكند كه آن كسانى كه در مقابل انقلاب اسلامى با همه‌ى قوا ايستاده بودند، امروز منصرف شده‌اند؛ نه، امروز هم ايستاده‌اند؛ منتها هر دشمنى اگر چنانچه ناچار شد، عقب‌نشينى ميكند؛ اگر مجبورشان كرديد و وادارشان كرديد به عقب‌نشينى، ناچار عقب‌نشينى ميكنند؛ امّا از دشمنى منصرف نميشوند؛ امروز مسئله در دنيا اين است. دشمن را بايد شناخت، جبهه‌ى دشمن را بايد شناخت، لبخند دشمن را نبايد جدّى گرفت، نبايد فريفته‌ى آن شد، هدف را نبايد فراموش كرد؛ هدف جمهورى اسلامى عبارت است از رسيدن به آرمانهاى اسلام، يعنى سعادت مادّى و معنوى بشر، يعنى پيشرفت در امور زندگى مادّى و معنوى. اين هدف را نبايد فراموش كرد، بايد دنبال كرد و بايد يقين داشت كه با ايمان راسخ، با ادامه‌ى راه، با بصيرت در امور پيرامونى و مسائل جارى، با بصيرت نسبت به دشمن و بصيرت نسبت به ميدان عمل وجبهه‌ى مبارزه، پيروزى قطعى است؛ اين را بايست توجّه داشت. اينكه بنده مكرّر عرض ميكنم افق ديد نظام جمهورى اسلامى، افق روشنى است، به‌خاطر اين است؛ چون بحمدالله مردم ما، جوانان ما، مرد و زن ما، هم داراى ايمانند، هم داراى بصيرتند، هم دشمن را مى‌شناسند، هم اهل كار و اهل عمل و اهل ابتكارند.۱۳۹۲/۱۰/۱۹